Bądź świadomy własnych uczuć i emocji
Świadomość własnych uczuć oraz uczuć innych ludzi jest pierwszym krokiem do kształtowania inteligencji emocjonalnej. Prostym sposobem jest wydrukowanie dla siebie listy uczuć, których jest pełno w internecie, a następnie nastwić co godzinę budzik. Kiedy zadzwoni – usiądź i zastanów się co czujesz? Czy jest to dopiero irytacja? czy może już rozdrażnienie? Być może wiele osób wzburzy się tutaj, bo według nich wiedzą co czują, jednak uwierzcie mi to wcale nie jest to takie jednoznaczne. Czasami nie mogliśmy w dzieciństwie czuć złości bo panowało w rodzinie przekonanie, że złość piękności szkodzi i nie jest dobra. Skoro nie jest dobra, a dziecko chce być dobre, to zamienia czasami złość na inne uczucia np. smutek. Dobrze powiązać emocje z potrzebami. Jeśli ktoś naruszył Twoje granice-najprawdopodobniej będziesz czuć złość, jeśli jednak coś straciłaś np. relację, wiarę w coś – możesz odczuwać smutek związany ze stratą.
Dorosły kiedy nauczy się rozpoznawania emocji, może uczyć dziecko. Zamiast pytania – jak było w szkole, można zadać pytanie – Jak się dziś masz? bo pytanie prosi o wyrażenie uczuć słowami, opisaniu, aby oddać ich różnorodność. Im lepiej nauczymy dziecko rozpoznać emocje , tym lepiej będzie je kontrolować i co za tym idzie, będzie wiedzieć, jak poradzić sobie w danej sytuacji.
Podobnie wielkie znaczenie ma znajomość uczuć innych ludzi. Powinno nas obchodzić co czuje inna osoba, ponieważ jest wtedy większa szansa na nawiązanie pozytywnego kontaktu. Wiedza taka przydaje się również dorosłym. Jaka jest szansa na otrzymanie podwyżki, gdy już zdecydujemy sie na rozmowę z szefem, a nie odczytaliśmy, że dziś nie ma dobrego nastroju? Uczniowi, który potrafi odczytać uczucia nauczyciela, łatwiej jest uzyskać odroczenie terminu oddania pracy domowej, a może nawet uzyska lepszą ocenę, niż ten uczeń, który ma wysoki iloraz inteligencji IQ, ale już nie taki wysoki EQ.
Kochani! Ćwiczmy, ćwiczmy bo to ważne!