Drugi krok kształtowania inteligencji emocjonalnej

Okazuj empatię i zrozumienie dla punktu widzenia innych osób.

Empatia to umiejętność uczuciowego utożsamienia się z kimś innym. Osoba empatyczna zna i rozpoznaje swoje emocje bo bez tego nie jest w stanie rozpoznać emocji u innych, no chyba, że przejdą już w fazę przemocową, wtedy rozpoznaje się złość. Maksymą do empatii jest – nie osądzaj nikogo, dopóki sam nie znajdziesz się w jego skórze. W empatii duże znaczenie ma nie ocenianie kogoś. Jakże często pierwszą myślą dla rodzica jest- że dziecko jest złośliwe, niegrzeczne, itd. Rodzic nie zadaje sobie trudu , aby odpowiedzieć sobie na pytanie – dlaczego? Tak naprawdę potrzebą dziecka jest zawsze zrozumienie jego uczuć. Krokiem do zrozumienia jest komunikacja bez przemocy. Koncepcja komunikacji bez przemocy została wprowadzona przez Marshalla B. Rosenberga. Sam przepis na taką komunikację jest genialnie prosty bo opiera się na 4 fazach:

a) obserwowanie bez oceniania (i bez uogólniania), czyli oddzielić obserwację od interpretacji. Aby przybliżyć ten temat podam przykład. Masz zły dzień, w nocy słabo spałaś, a rano myślałaś tylko o tym ile zjeść surowych kartofli, aby sie rozchorować i nie iść do pracy. Wstajesz jednak. Włosy sie nie układają, kreska na oczch wyszła nierówno. Ogólnie do kitu. Idziesz na przystanek i widzisz grupę młodych osób, które od czasu do czasu spoglądają na Ciebie i się głośno śmieją. I w sumie na tym powinnam zakończyć. Czy Ty też zakończysz? czy przyjdzie myśl – Śmieją się ze mnie? I to właśnie jest już interpretacja.
b) rozpoznawanie i wyrażanie uczuć,
c) wiązanie aktualnie przeżywanych uczuć z potrzebami (wartościami, dążeniami), czyli wyrażanie swoich uczuć – Czuję….., bo chcę (uświadomienie sobie jaka potrzeba stoi za emocjami)
d) formułowanie bardzo konkretnych próśb (nie mylić z żądaniami).